รอสส์ ดาวหางจะเริ่มเมื่อไหร่
ถ้าตามหลักการแล้ว มันเริ่มเมื่อเจ็ดพันล้านปีก่อน
- ไม่นะ - ให้ตายเถอะ
โอเคๆ ไม่พูดแล้ว ไม่สอนก็ได้
เราจะนั่งดูแสงสวยๆ พุ่งผ่านท้องฟ้าด้วยกัน
- ตกลงไหม - โอเค
ที่มีชื่อทางการว่า แบปสตีนคิง
- ไม่เอาน่า - ก็ได้ๆ
อยู่นั่นไง ดูสิ
ธรรมชาตินี่มหัศจรรย์จริงๆ ว่าไหม
นั่นมันเครื่องบินนะ
โอเค ถั่ว 1,700 ถุง บินได้ตั้งสูงขนาดนั้น
นั่นก็มหัศจรรย์เหมือนกัน
สงสัยว่าจากตรงนี้ เห็นอพาร์ตเมนต์ผมไหม
ไม่เห็นนะ
- อะไรนะ - ฉันก็ไม่รู้หรอก
ดูดาวพวกนั้นสิ
ห้วงอวกาศที่ไร้ขอบเขต
มันชวนให้สงสัยจริงๆ นะ ว่าไหม
รู้ไหมอะไรที่ชวนให้สงสัยอีก
ดูหน้าอกแม่สาวคนนี้สิ
เราออกมารอตั้งสองชั่วโมงแล้ว ก็ยังไม่เห็นดาวหางโง่ๆ เลย
เราไปได้หรือยัง
แชนด์เลอร์เริ่มหนาวแล้วด้วย
ไม่ได้หนาวสักหน่อย
แล้วเอาแจ็กเก็ตมอนิก้ามาใส่ทำไม
เพราะว่ามันสวยดี
ไปกันเถอะ มอนิก้า ไปกัน
เราก็จะไปแล้วเหมือนกัน พอดีเราเช่าหนังมาน่ะ
ฉันก็อยากดูหนังเหมือนกัน
ฟีบส์ เราอยากดูกันแบบส่วนตัวน่ะ
- พาฉันออกไปจากที่นี่น่า - โอเค
- รอสส์ - ว่าไง
- มาดูตรงนี้สิ - ดาวหางมาแล้วเหรอ
เปล่าๆ ดูนี่สิ มีแมลงติดน้ำมันอยู่บนพื้นด้วย
โจอี้ ฉันอุตส่าห์พานาย ขึ้นมาดูดาวหางแบปสตีนคิง
หนึ่งในปรากฏการณ์ ที่งดงามที่สุดในธรรมชาติ
แต่นายกลับสนใจแต่แมลง ที่จมในน้ำมันกับผู้หญิงคนหนึ่ง
ผู้หญิงสองคนต่างหากล่ะ
ตรงไหนนะ
ตรงโน้นเลย
โจอี้ ท่อที่เอาไว้ค้ำ ไม่ให้ประตูปิดอยู่ไหน
ฉันไม่รู้
ฉันรู้แล้วล่ะ
- โจอี้ - อะไรเล่า อย่าโทษฉันสิ
นายคือคนที่อยากขึ้นมาบนนี้
เพื่อดูดาวหางเบอร์เกอร์คิงโง่ๆ นะ
ดาวหางแบปสตีนคิงต่างหากล่ะ
แบปสตีนเป็นนักดาราศาสตร์ ที่น่ายกย่องมากจากยุค...
ไม่นะ ไม่
ไม่
มอนิก้า
เธอหลับอยู่น่ะ
ฉันรู้ แค่จะถามอะไรนิดเดียว
เรื่องไหนคือ "ดีปอิมแพกต์" และ เรื่องไหนคือ "อาร์มาเก็ดดอน" นะ
ดีปอิมแพกต์คือเรื่องที่ โรเบิร์ต ดูวัลแสดง
อาร์มาเก็ดดอนคือสิ่งที่จะ เกิดขึ้นกับนายถ้านายปลุกฉัน
โทษที ฉันนอนไม่หลับน่ะ
หนังสือที่เธออ่านอยู่ไหนนะ ที่มีผู้หญิงสองคนเล่นสเกตน้ำแข็ง
แล้วก็ใส่หมวกที่มีดอกไม้ติดอยู่
เพราะฉันเห็นปกเล่มนั้นทีไรก็จะ...
อยู่ในห้องนั่งเล่นตรงที่มีไฟ
ตรงนั้นจะไม่มีใครเตะหน้าแข้งนายด้วย
อะไรนะ
ขอให้ไม่ใช่ยานอวกาศ อย่าเป็นยานอวกาศเลยนะ
ค่อยยังชั่วหน่อย
แกยังดังปี๊บๆ อยู่ได้ไง ฉันถอดสายแกออกแล้วนะ
ฉันถอดแบตเตอรี่ออกแล้วด้วย แกยัง...
อย่ามาร้องขัดฉันนะ
มอนิก้าๆ
ไม่เอาน่า
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง เราถึงจะลงไปได้
ใช่ เราไม่มีทางเลือกแล้ว
ช่วยด้วย ได้โปรดช่วยเราด้วย
เราติดอยู่บนหลังคา เราลงไปไม่ได้
รอสส์
คือฉันจะบอกให้ใช้บันไดหนีไฟน่ะ
ฉันรู้ ฉันยังพูดไม่จบ
แต่ไม่ต้องห่วงนะ
เดี๋ยวเราจะปีนบันไดหนีไฟลงไป
โทษที ฉันว่าจะทำนมอุ่นๆ กินน่ะ
เผื่อจะช่วยให้หลับได้
ด้วยกระทะน่ะเหรอ
นึกว่าการอ่านหนังสือน่าเบื่อ จะช่วยให้นายหลับซะอีก
มันเกิดสนุกขึ้นมาน่ะ
บ้าจริง โอปราห์
เดี๋ยวฉันอุ่นนมให้ ไหนๆ ก็ตื่นแล้ว
รู้ไหมว่าเราทำอะไรได้ ไหนๆ เราก็ตื่นแล้ว
เรามานั่งคุยกันทั้งคืนก็ได้
เหมือนตอนที่คบกันใหม่ๆ มันต้องสนุกแน่เลย
- โอเค ฟังดูน่าสนุกดี - ใช่ไหมล่ะ
เธอเศร้าแค่ไหนเหรอ ตอนที่น้องสาวคนรองตาย
น้องสาวคนรองตายเหรอ
เปล่า
เปล่า ฉันพูดถึงหนังสือที่ฉันอ่านน่ะ
น้องสาวคนรองจากเรื่องอาร์ชี แอนด์จักก์เฮดดับเบิลไดเจสต์ตายเหรอ
ใช่แล้ว
อยากไปที่ห้องนอนไหม จะได้สบายกว่านี้
- ได้ครับ - โอเค
เดี๋ยวนะ นายส่งสัญญาพวกนั้น ไปที่มิลานแล้วใช่ไหม
- ถ้านี่คือการพูดเย้ายวนของคุณ... - ไม่ใช่
สัญญาที่ฉันให้นายไปน่ะ ส่งไปหรือยัง
สัญญาอะไร
ช่วยบอกฉันทีว่านี่เป็นหนึ่งในมุก
ที่นายชอบเล่นแต่ฉันไม่เข้าใจ
เช่นอะไรล่ะ
เช่น เวลาที่นายเอา โทรศัพท์ใส่ไว้ในกางเกง
แท็ก ฉันจริงจังนะ นี่ไม่ตลกเลย
เราต้องส่งสัญญาพวกนั้นภายในวันนี้
ผมขอโทษนะ เรช แต่คุณไม่ได้เอาสัญญาอะไรมาให้ผม
ฉันให้ไปแล้ว ฉันติดกระดาษแผ่นเล็กๆ
แล้วเขียนว่า "ต้องส่งวันนี้" และฉันก็ขีดเส้นใต้ "วันนี้" สามที
แล้วฉันก็วาดรูปหัวใจไว้ตรงมุม
เพราะฉันไม่อยากดูจู้จี้เกินไป
คุณไม่ได้ให้ผมมาจริงๆ นะ
เอางี้ไหม แท็ก ถ้าเราไปที่ออฟฟิศ
นายจะเห็นว่าสัญญาพวกนั้น วางอยู่บนโต๊ะของนาย
ไม่ ผมจะเห็นคุณอับอาย เพราะไม่มีสัญญาอยู่บนโต๊ะผม
หรือไม่นายก็จะได้เห็นฉันอาย
เพราะว่านายใช้เป้าคุยโทรศัพท์อยู่
อยากไปออฟฟิศตอนนี้เลยไหมล่ะ
ไม่ต้อง ดึกป่านนี้แล้ว เราไม่ต้องไปถึงออฟฟิศหรอก
ผมเข้าใจนะ
เป็นผมก็ไม่อยาก ให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองผิดหรอก
ก็ได้ หยิบเสื้อคลุมเลย
ปลดตะขอตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ เก่งนี่
บันไดมันไม่ยอมลงไป มันติด
งั้นดูท่าเราต้องโดดซะแล้ว
ต้องทำให้แน่ใจว่าจะกระโดดลงไป
ทางขวาของพื้นน้ำแข็งตรงนั้น
ไม่ใช่กระแทกโดนถังขยะอีกด้าน
แล้วก็พยายามอย่าไปโดนคราบ สีน้ำตาลแดงแปลกๆ ตรงกลางนั่นด้วย
งั้นพอนายลงไปถึงพื้นแล้ว...
นายก็ขึ้นไปบนดาดฟ้า แล้วเปิดประตูให้ฉันเข้าไป
- เดี๋ยวนะ ฉันต้องเป็นคนโดดเหรอ - ใช่ นายทำได้น่า
ก็เหมือนเล่นบันจีจัมป์แหละ
แต่แทนที่จะเด้งกลับขึ้นมา นายจะอยู่ที่พื้นแทน
แล้วถ้าหัวฉันกระแทกพื้นคอนกรีตล่ะ
ฉันจะไม่โกหกนะ โจอี้ มันก็มีความเป็นไปได้อยู่
ไม่รู้สิ รอสส์ งั้นเอาแบบนี้ โยนหัวก้อยแล้วดูว่าใครโดดแล้วกัน
- นายเลือกตอนฉันโยนนะ - โอเค ก้อย
นายเห็นไหมว่ามันออกอะไร
- ไม่เห็น - ยังไงก็ระวังตัวด้วยนะ
ไม่ๆ รอสส์ หยุดเลย ฉันไม่โดดหรอก
โอเค ฟังนะ พรุ่งนี้ฉันมีคัดตัว
ถ้าขาหัก ฉันก็ไปไม่ได้น่ะสิ
ฉันก็ไม่โดดนะ ฉันเองก็มีลูก
ถ้าฉันตาย เขาก็กำพร้าน่ะสิ
โอเค ดูท่าเราจะเสมอกันนะ
เอาล่ะ สายไฟเส้นนี้...
ต่อกับเส้นนี้ที่เสียบอยู่ตรงนี้
ถ้าจะให้เสียงปี๊บหยุด ฉันก็ต้อง...
เอาล่ะ
ทำได้ดีมาก ฟีบส์
แกต้องการอะไรจากฉันเนี่ย
นมได้แล้ว เราจะคุยเรื่องอะไรกันดี
อะไรน่ะ เกิดอะไรขึ้น
หลับอยู่เหรอที่รัก โทษทีนะ เอ้านี่
โอเค เชิญดูได้เต็มที่เลย
แต่ผมบอกคุณเลยนะว่า สัญญานั่นไม่ได้อยู่บนโต๊ะนี้
นายจะรู้ได้ยังไง ดูสิว่ามันรกขนาดไหน
นี่แหละที่ฉันหมายถึง นายต้องเป็นระเบียบมากกว่านี้
มีทั้งหนังสือพิมพ์ ทั้งนิตยสาร...
ใครกันล่ะแม่คนนี้
เด็กไปนิดสำหรับนายนะ แท็ก แต่ก็ช่างเถอะ
นั่นน้องสาวผมเอง
จริงเหรอ เหล็กดัดฟันน่ารักดีนะ
แต่ประเด็นก็คือ
เริ่มหาสัญญาพวกนั้นซะ จะได้เห็นว่ามันอยู่บนโต๊ะนาย
แล้วคุณคิดว่าคุณให้ผมมาตอนไหนนะ
ช่วงเช้าหรือช่วงบ่าย
ช่วงบ่าย หลังจากพักเที่ยง คุณเซลเนอร์เข้ามาในห้องฉัน
เขาเอาเอกสารวางบนโต๊ะฉัน แล้วฉันก็ติดกระดาษเล็กๆ ...
ที่เขียนว่า
"ต้องส่งวันนี้"
เพราะงั้นนายตั้งใจหาไปนะ
ไม่มี
น่าแปลกจริง
ช่างน่าแปลกจริงๆ
ไม่ลองไปดูที่ห้องถ่ายเอกสารล่ะ นายอาจจะลืมสัญญาไว้ที่นั่น
ผมจะไปลืมไว้ที่ห้องถ่ายเอกสารได้ไง
ไม่รู้สิ แท็ก
แล้วนายใช้อวัยวะเพศ คุยโทรศัพท์ได้ไงล่ะ
ในโลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบหรอก ช่วยไปดูหน่อยเถอะ
- ก็ได้ - ขอบใจมาก
ฮัลโหล
ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
ยังตื่นอยู่หรือเปล่า
ตื่น แล้วเธอล่ะ
ถ้าไม่ตื่นแล้วเมื่อกี้ใครถามนายล่ะ
นี่
ไหนๆ เราก็ตื่นแล้ว...
อะไรเหรอ
หวังว่าเธอคงไม่ได้คิด ทำความสะอาดห้องนั่งเล่นนะ
ให้ตายสิ ฉันหิวจะแย่แล้ว
ไม่รู้ตอนมื้อค่ำนั่นฉันจะคิดทำไม
"จะเอาซุปหรือสลัดดี" ทั้งคู่ ต้องสั่งทั้งคู่ตลอดแหละ
ฉันลองส่องดูห้องนี้แล้ว คิดว่าไม่น่าจะมีใครอยู่นะ
ฉันว่าเราทุบหน้าต่าง แล้วคลานเข้าไปข้างใน
แล้วค่อยอธิบายทีหลังก็ได้
- ไม่มีคนอยู่จริงเหรอ - ไม่น่ามีนะ
สวัสดีครับ
พอนายเข้าไปได้แล้ว...
โอเค
เราต้องแยกทางกันตรงนี้แล้วล่ะ
ยัยขี้โวยวาย
อะไร ทำอะไรของนายน่ะ
รู้ไหมว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
รู้สิ เรามีอะไรกันแล้วก็หลับไป
ไม่ใช่ เรากำลังมีอะไรกัน
แล้วเธอก็หลับไป
ไม่ใช่ ไม่จริงหรอกน่า
ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาเลย
มันหลุดโลกไปเลยล่ะ
- มอนิก้า - อะไร
ฉันกำลังแสดงลีลาเด็ดเลยนะ แต่เธอดันหลับไปก่อน
ช่วยตื่นขึ้นมา แล้วทำให้ถูกต้องทีเถอะ
โอเคๆ ฉันพร้อมแล้ว
- มาเลย พ่อบิ๊กเบิ้ม - โอเค
- งัดของเด็ดออกมาเลย - จัดไป
ไม่ๆ อย่าหลับสิ
งั้นเดี๋ยวฉันจะไปชงกาแฟมาให้
หวังว่าฉันจะไม่ทำกาแฟ หกเต็มพื้นห้องครัวนะ
โอเค ฉันตื่นแล้วๆ
ไง ฉันชงกาแฟมาให้นายและ...
แล้วเจอเอกสารหรือยังล่ะ
- ยังไม่เจอเลย - ตายจริง
นายหาดูทั้งโต๊ะแล้วหรือยัง ดูทุกลิ้นชักหรือเปล่า
- อยากให้ผมหาอีกรอบเหรอ - ใช่ ลองดูสิ
ไม่ ในนั้นไม่มี
แล้วลิ้นชักนั้นล่ะ
ในเมื่อมันไม่ได้อยู่ที่นี่ เป็นไปได้ไหมว่ามันจะอยู่ในห้องคุณ
ไม่รู้เหมือนกัน
เดี๋ยวฉันขอไปดูก่อน
เจอหรือเปล่า
เชิญในห้องทำงานฉันหน่อยได้ไหม
แน่นอน
คุณเจอมันแล้วนี่
ผมไม่ได้จะดีใจหรอกนะ
- ผมแค่โล่งใจจริงๆ ที่... - นายเอามาไว้บนโต๊ะฉัน
- ผมเปล่า - งั้นเหรอ
งั้นนายจะบอกว่ามันเลื้อยออกมา จากลิ้นชักล่างของนาย
คลานมาบนพื้นแล้วก็ โดดขึ้นมาบนโต๊ะฉันเหรอ
คุณรู้ได้ไง ว่ามันอยู่ในลิ้นชักล่างของโต๊ะผม
ฉันอยากได้นายมากเลยตอนนี้
พระเจ้า แกกลับขึ้นมาได้ไงเนี่ย
ฟีบี้ บุฟเฟย์หรือเปล่า
สัญญาณเตือนไฟไหม้หรือเปล่า
สวัสดีค่ะ คุณนักดับเพลิง มีอะไรให้ช่วยเหรอคะ
เราเจอสัญญาณเตือนไฟไหม้ของคุณ ในช่องทิ้งขยะ
- นั่นไม่ใช่ของฉัน - ต้องใช่สิ
คุณรู้ได้ไงล่ะ
คราวหลังถ้าคุณอยากจะทิ้ง สัญญาณเตือนไฟไหม้ในช่องทิ้งขยะ
อย่าห่อในผ้าที่เขียนว่า "ทรัพย์สิน ของฟีบี้ บุฟเฟย์ ไม่ใช่มอนิก้า"
โอเค คุณมีหมายค้นไหม
เพราะเท่าที่ฉันรู้ ที่นี่ยังเป็นอเมริกาอยู่นะ
เอากลับไปติดที่เดิมนะครับ ถอดออกแบบนี้มันผิดกฎหมาย
ก็ได้ แต่ช่วยบอกทีเถอะ ว่าจะทำให้มันหยุดร้องได้ยังไง
แค่กดปุ่มรีเซ็ต ใต้ที่ครอบพลาสติกก็ได้แล้วครับ
มีปุ่มรีเซ็ตด้วยเหรอ
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมาก
มีปุ่มรีเซ็ตด้วยเหรอเนี่ย
พระเจ้า
ทำไมฉันถึงไม่เห็นนะ
ปุ่มรีเซ็ตๆ
ปุ่มรีเซ็ตอยู่ตรงไหนนะ อยู่นี่เอง
ให้ตายเถอะ
- เกาะแน่นแล้วใช่ไหม - ใช่
โอเค ฉันจะเริ่มไต่นายลงไปแล้วนะ
- เร็วเข้าเถอะน่า - โอเค
จะให้ฉันไต่นายจากด้านหน้า เราจะได้หน้าชนหน้า
หรือจะให้ไต่จากด้านหลัง เราจะได้...
หน้าชนก้น
- หน้าชนหน้า - หน้าชนหน้า ฉันชอบแบบหน้าชนหน้า
- ฉันจะไปแล้วนะ - เอาเลย
ให้ตาย...
นายหนักเท่าไรเนี่ย รอสส์
ขอยังไม่ตอบคำถามนั้นตอนนี้นะ
พอดีช่วงวันหยุดกินเยอะไปหน่อย
ตอนที่เราคุยกันเรื่องหน้าชนหน้า
ฉันว่าเรายังคิดไม่ถี่ถ้วนพอนะ
แล้วจะให้ฉันทำยังไง
ไถลตัวลงไปแล้วก็โดดเลยสิ
- ไง - ไง
ให้ฉันเป็นคนเกาะ แล้วนายเป็นคนไต่ลงไปดีกว่า
เหรอ งั้นเรามานั่งคุย เรื่องนั้นกันสักพักดีไหมล่ะ
- มันยังดูสูงอยู่เลย - ไม่สูงหรอก โดดลงไปเถอะ
อย่ามาเร่งฉันนะ
รอสส์ บอกไว้ก่อนนะ ว่ากางเกงฉันเริ่มจะหลุดแล้ว
และฉันไม่ได้ใส่กางเกงใน
ข้อเท้าฉัน ข้อเท้าฉันโดนเข้าให้แล้ว
ฉันว่ามันพลิกตอน...
เจอเหรียญด้วย
นั่นเป็นหนึ่งในครั้งที่ดีที่สุดเลย
ฉันบอกแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลย
เหลืออีกแค่สองชั่วโมง ก่อนที่ฉันต้องโทรไปลาป่วย
ฉันต้องตื่นในอีกเจ็ดนาที
เธออาจจะไม่เชื่อนะ แต่ถ้ายังเหลืออีกเจ็ดนาที...
จริงเหรอ
จะเอาไหมล่ะ
โอเค ไปหยิบเครื่องดูดฝุ่นเลย ฉันจะไปหยิบน้ำยาขัดเฟอร์นิเจอร์
คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล